Pod koniec 1866 roku otrzymał awans na generała majora (niem. Generalmajor) i został dowódcą 42. Brygady Piechoty. Jednak już rok później oddelegowany do służby w Wielkim Księstwie Meklemburgii-Schwerinu, gdzie dowodził 34. Brygadą Piechoty. Podczas mobilizacji przed wybuchem wojny prusko-francuskiej stanął na czele 2. Dywizji Piechoty. Jego szlak bojowy obejmował bitwy pod Amiens, Noiseville, oblężenie Metzu oraz stracia pod Rouen i Hawrem. Wraz z zakończeniem konfliktu otrzymał stopień generała porucznika (niem. Generalleutnant) oraz został dowódcą 28. Dywizji Piechoty. Pozostawał nim do 1875 roku, kiedy objął stanowisko gubernatora twierdzy w Moguncji. W 1880 roku otrzymał honorowy stopień generała piechoty (niem. General der Infanteire) i zdecydował się przejść w stan spoczynku.
Odznaczenia Odznaczenia gen.