Wojna zakończyła się całkowitą klęską wojsk szwedzkich. Niepowodzenia na froncie oraz utrata kontroli nad Finlandią doprowadziły do głębokiego kryzysu wewnętrznego w Szwecji, którego kulminacją był zamach stanu i obalenie Gustawa IV Adolfa w marcu 1809 roku. Nowy władca, Karol XIII, zmuszony był szukać porozumienia z Rosją na podyktowanych przez nią warunkach.
Okoliczności podpisania Negocjacje pokojowe rozpoczęły się w sierpniu 1809 roku. Na miejsce rozmów wybrano Haminę – miasto, które Szwecja utraciła na rzecz Rosji już w 1743 roku na mocy Traktatu w Åbo (fiń. Turku). Wybór tego miasta na miejsce rokowań symbolizował dominującą pozycję cara.
Rosję reprezentowali minister spraw zagranicznych Nikołaj Rumiancew oraz poseł w Sztokholmie David Alopaeus. Ze strony szwedzkiej negocjatorami byli generał Curt von Stedingk oraz pułkownik Anders Fredrik Skjöldebrand. mały|Kościół św. Jana w Haminie - ówcześnie na jego miejscu stał Dom Komendanta Twierdzy, gdzie tradycyjnie miano podpisać dokument mały|Kamień Pamięci Pokoju w Fredrikshamn z nazwiskami sygnatariuszy traktatu: Nikołaj Rumiancew, Frans David Alopaeus, Anders Fredrik Skjöldebrand oraz Curt von Stedingk.
Postanowienia Traktat z Haminy był dla Szwecji jednym z najcięższych w historii.