Jednocześnie podejmuje studia na Akademii Krakowskiej, zdobywając wiedzę najpierw ogólną, a następnie medyczną. Wątkiem pierwszoplanowym jest rozwój niemożliwego uczucia łączącego Gredechin z Kallimachem, który nie zdając sobie sprawy, że ona jest kobietą, traktuje ją jak powiernika, któremu może się zwierzać z zauroczeń innymi kobietami. Listy bohaterki opisują codzienne życie w męskim przebraniu, doświadczenia akademickie, obserwacje z życia w mieście, w tym kontakty ze społecznością żydowską, a także wydarzenia, których Gredechin bywa świadkiem i czynną uczestniczką, takie jak zmagania mieszkańców Krakowa z epidemią czarnej ospy, w które Gredechin jako studentka medycyny jest czynnie zaangażowana. Konstrukcja i forma Powieść wykorzystuje pierwszoosobową narrację epistolarną, co pozwala połączyć subiektywne doświadczenia bohaterki z rozległym tłem historycznym. Autor posługuje się nieznacznie stylizowanym językiem, oddającym ducha epoki, z elementami archaizmów i terminologii akademickiej, zachowując przy tym przystępność dla współczesnego czytelnika. Maciej Hen zestawia historię jednostki z przemianami społecznymi i kulturowymi końca średniowiecza, w tym rozwojem humanizmu, znaczeniem uniwersytetów i rolą literatury w kształtowaniu elit intelektualnych.