Filozofia wschodnia zaś jest nastawiona bardziej praktycystycznie.
Filozofia indyjska
W starożytnych Indiach filozofia powstała mniej więcej w połowie pierwszego tysiąclecia przed naszą erą. Dlatego Indie, obok starożytnej Grecji, stanowią jeden z najstarszych ośrodków myśli filozoficznej. Istnieje bardzo wiele podobieństw pomiędzy tymi tradycjami, ale istnieje też wiele różnic, które stanowią o specyfice starożytnej myśli indyjskiej. Filozofia w Grecji narodziła się w opozycji do religii, która była ściśle związana z mitologią, postawa filozofa z założenia miała być czymś odrębnym i niezależnym; filozofia miała stać się nowym sposobem opowiadania i objaśniania świata w przeciwieństwie do starego odrzucanego modelu. W Indiach nigdy, od czasów starożytnych po najbardziej współczesne, filozofia nie oddzieliła się od religii. Dlatego bardziej precyzyjne jest mówienie o systemach filozoficzno-religijnych niż ściśle filozoficznych czy religijnych. Od samego początku, kiedy przyjęto kanon tekstów świętych, Wed, wszelkie rozważania filozoficzno-religijne traktują same siebie jako objaśnienia, komentarze, rozwinięcia tematyki i zagadnień literatury wedyjskiej. Specyfika indyjskiego sposobu myślenia ujawnia się już w momencie, gdy chcemy znaleźć jeden adekwatny termin na greckie słowo – filozofia.