Podgatunki Wyróżniane są trzy podgatunki P. nireus: Papilio nireus nireus (Linnaeus, 1758) – podgatunek nominatywny, Papilio nireus lyaeus (Doubleday, 1845), Papilio nireus pseudonireus (C. & R. Felder, 1865)
Opis Owad dorosły Budowa Rozpiętość skrzydeł u samców waha się od 75 do 90 mm, a u samic od 85 do 95 mmAurivillius, [P.O.]C. 1908-1924. In: Seitz, A. Die Großschmetterlinge der Erde Band 13: Abt. 2, Die exotischen Großschmetterlinge, Die afrikanischen Tagfalter, 1925, 613 Seiten, 80 Tafeln (The Macrolepidoptera of the World 13).Alfred Kernen Verlag, Stuttgart.. Wierzchnia strona skrzydeł jest w większości czarna z charakterystycznymi pasami, które u samców przybierają kolor turkusowoniebieski, a u samic ich kolor jest przeważnie bardziej zielony. Szerokość głównego wierzchniego pasa wynosi od 2 do 7 mm na przednim skrzydle i od 4 do 12 mm na tylnym skrzydle. Pomimo przynależności do rodziny paziowatych, P. nireus nie posiada charakterystycznych wypustek na tylnych skrzydłach, od których pochodzi angielska nazwa rodziny – swallowtail.