Wznowienie ofensywy libijskiej w lutym 1986 roku stało się więc bezpośrednim powodem uruchomienia Operacji Épervier.

François Mitterand zachowuje powściągliwość w tej sprawie, która jego zdaniem powinna była stać się przedmiotem międzynarodowego arbitrażu.

13 lutego, trzy dni po rozpoczęciu walk, Guy Penne, doradca ówczesnego prezydenta Francji François Mitterand do spraw afrykańskich ogłasza przyspieszenie dostaw broni et sprzętu wojskowego do Czadu we względu na „bardzo poważne i bardzo ważne walki” na północy kraju. Paul Quilès, minister obrony narodowej Francji, udaje się tego samego dnia do stolicy Czadu, Ndżamena⁣, by spotkać się z prezydentem Czadu Hissene’em Habré w związku z nagłym atakiem rebeliantów wspieranych przez Libię na terytorium kontrolowane przez rząd w południowym Czadzie. Następnego dnia, prezydent Czadu Hissene Habré prosi Paryż o wsparcie wojskowe w celu wypchnięcia Libijskich sił.

14 lutego 1986 roku w bazie lotniczej w Ndżamenie (nazwanej później bazą „Sergent-chef Adji Kosseï”) rozlokowano pierwszy oddział liczących 101 komandosów-spadochroniarzy sił powietrznych pod dowództwem kpt. Xaviera Masson-Regnaulta. Dowództwo nad całą operacją powierzono pułkownikowi Hectorowi Pissochetowi z Taktycznych Sił Powietrznych (FATAC).