Ludmiła Legut (ur. 17 listopada 1921 w Suchej, zm. 9 grudnia 2018 w Gdańsku) – aktorka.

Życiorys Urodziła się w rodzinie Józefa Leguta (zm. 1941), konduktora PKP, i Julii z domu Janiczak (zm. 1991), hafciarki. Była siostrą dziennikarza, pisarza satyryka Ludomira Leguta (zm. 1969) oraz aktorki, malarki i pisarki Lucyny Legut.

W czasie okupacji niemieckiej uczyła się w gimnazjum i liceum administracyjno-handlowym, uczęszczała na lekcje języka angielskiego do hrabin Grocholskich, nie będąc jeszcze zawodową aktorką występowała w Krakowskim Teatrze Podziemnym Adama Mularczyka (1943–1944).

Po wojnie uczęszczała do Studium Aktorskiego Iwo Galla w Krakowie. Była absolwentką pierwszego rocznika Państwowej Szkoły Dramatycznej w Krakowie, którą ukończyła w 1947. Na zawodowej scenie debiutowała w roku 1948 rolą Dworki w sztuce Anny Świrszczyńskiej Farfurka królowej Bony w Teatrze Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci „Wesoła Gromadka” w Krakowie, w którym występowała do 1949. Następnie była aktorką teatrów: Dramatycznych w Krakowie (1949–1951), Ziemi Pomorskiej Bydgoszcz-Toruń (1951–1956), Dramatycznych w Szczecinie (1957–1959, 1962–1966), im. Stefana Jaracza w Łodzi (1960–1961), 13 Muz w Szczecinie (1966–1967), Polskim w Bielsku-Białej (1969), im.