W 1858 roku król Fryderyk Wilhelm IV mianował go generałem-głównodowodzącym IV Korpusem Armijnym, a rok później wręczył awans na generała piechoty (niem. General der Infanteire). W 1861 został szefem 32. Pułku Piechoty. Dwa lata później przejął pełnienie obowiązków od feldmarszałka Friedricha von Wrangla na stanowisku gubernatora Berlina, ale po zakończeniu wojny duńskiej został z niego zwolniony i powrócił do funkcji generała-głównodowodzącego IV Korpusem. Po zakończeniu wojny prusko-austriackiej przez kilka miesięcy był gubernatorem wojskowym okupowanych przez Królestwo Prus ziem saskich.
Odznaczenia Odznaczenia gen. von Schacka to między innymi: Order Orła Czarnego na łańcuchu Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z mieczami na pierścieniu Order Orła Czerwonego I klasy z mieczami na pierścieniu i brylantami Order Orła Czerwonego II klasy z mieczami, liśćmi dębu i gwiazdą na wstędze wojennej Komandor Orderu Hohenzollernów Order Pour le Mérite z koroną Krzyż Żelazny II klasy Order Świętego Jana Krzyż Wielki Orderu Alberta Niedźwiedzia (Anhalt) Krzyż Wielki Orderu Lwa Zeryngeńskiego (Badenia) Krzyż Wielki Orderu Wilhelma (Hesja) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Filipa Wspaniałomyslnego (Hesja) Krzyż Wielki Orderu Korony Dębowej (Luksemburg) Kawaler Orderu Korony Żelaznej I klasy (Austria) Order Świętego Aleksandra