Karol Zieliński herbu Świnka (zm. 27 lipca 1727 roku) – podstoli różańśki.
Karol Zieliński był jednym z dwunastu synów kasztelana sierpeckiego Ludwika Zielińskiego i jego drugiej żony Zofia Brzoszczanka, córki Stanisława Brzoski podkomorzego nurskiego.
W 1690 roku odziedziczył na mocy działów rodzinnych część dóbr po ojcu w ziemi różańskiej, mianowicie części Mchowa, Zbądza i Rzewnii. Przed 1695 rokiem ożenił się z Anną Suchcicką, córką Polichrona Suchcickiego łowczego łomżyńskiego i Marianny Borzewskiej, wdowie po Pawle Suchcickim sędzi i podstarościm ostrowskim. Na mocy tego małżeństwa odziedziczył znaczne dobra w ziemi nurskiej, to jest części wsi: Gocły, Suchcice, Laski, Chrośnice, Dzwonek, Skarzyno, Zbądza (ziemia różańska), Zbądzek (ziemia ostrołęcka) i cały Borek.
Po śmierci bezpotomnej dwóch braci Jana starosty ciechanowskiego i Konstantego arcybiskupa lwowskiego otrzymał w 1710 roku kolejne dobra w ziemi dobrzyńskiej: Steklin, Włęcz, Starkowiec i Nowogródek. Od bata Jakuba kupił również Wittowąż, Stajenczyn i Wąkole w ziemi dobrzyńskiej.