Do tegoż rodu należał zapewne Wacław Warszycki, ziemianin województwa łęczyckiego, autor herbarza: Imion w herbownych z urodzenia szlacheckiego wyrachowanych Summaryusz..., wydanego w Gdańsku w 1782 przez Daniela Ludwika Wedla. Inny ród reprezentował natomiast walczący pod Wiedniem Aleksander Warszycki herbu Ślepowron.
Niektóre posiadłości rodu i fundacje kościelne mały|Ruiny pałacu we Włodowicach wzniesionego przez Stanisława (III) Warszyckiego mały|Kaplica Warszyckich przy drewnianym kościele w Modlnej mały|Murowana kaplica w Brzezinach przy drewnianym kościele św. Anny mały|Gotycki krucyfiks, wzbogacony przez Stanisława (III) Warszyckiego o pozłacaną srebrną koronę i perizonium. Widoczny Ołtarz Świętego Krzyża znajduje się w Kaplicy Matki Boskiej Częstochowskiej w jasnogórskim sanktuarium, gdzie spoczywa wspomniany obrońca Jasnej Góry, a zarazem „Diabeł Warszycki”, wraz z żoną, Heleną z Wiśniowieckich. Warszyce, Wola Warszycka i Białe – pierwotne siedziby rodu – oraz leżące w pobliżu Ciosny, nabyte w XVIII wieku Danków – w posiadaniu Warszyckich od l. 80.