Kadłub w formie łodzi o konstrukcji półskorupowej. Dno było silnie wyprofilowane i wyposażone w wyraźny kil. Jego zakończenie było sterem wodnym. Za redanem kadłub był wyraźnie uniesiony ku górze, co poprawiało własności hydrodynamiczne podczas startu i dobiegu. Na końcówkach skrzydeł zastosowano niewielkie pływaki pomocnicze. Usterzenie wolnonośne, statecznik poziomy osadzono na górnej części kadłuba, usterzenie pionowe podwójne. Konstrukcja usterzenia metalowa, stateczniki z pokryciem blaszanym, natomiast stery były kryte płótnem. Ster wysokości wyposażono w klapki wyważające, a wszystkie powierzchnie sterowe były wyważone wagowo. Podwozie miało układ trójkołowy i było chowane w locie. Koło przednie wciągano do wnętrza kadłuba, natomiast koła główne składały się do wnęk w bocznych ścianach kadłuba-łodzi. Silnik umieszczono wewnątrz kadłuba. Moc silnika przenoszona była za pomocą długiego wału na czteropłatowe drewniane śmigło, zamontowane na końcu kadłuba. Wlot powietrza do silnika znajdował się na górnej powierzchni kadłuba. Kabina załogi znajdowała się przed krawędzią natarcia skrzydła i była przewidziana dla czterech osób, rozmieszczonych na dwóch rzędach siedzeń ustawionych parami obok siebie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie łodzie latające 212 Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym