Władysław Łoziński herbu Krzywda (ur. 30 marca 1891 w Zawadówce w woj. tarnopolskim, zm. w marcu 1942 na Kołymie) – polski policjant, inspektor Policji Państwowej, naczelnik Urzędu Śledczego we Lwowie, następnie wojewódzki komendant policji w Białymstoku, Warszawie i Łodzi, działacz niepodległościowy.

Życiorys Ukończył szkołę powszechną w Podhajcach. W 1911 zdał maturę w Gimnazjum w Buczaczu, następnie studiował na Uniwersytecie we Lwowie w latach akademickich 1911/12-1913/14 (absolutorium 5 czerwca 1917 r.)Centralne Archiwum Wojskowe, kartoteka personalno-odznaczeniowa, sygnatura 2182.

Po uzyskaniu absolutorium i przerwie związanej ze służbą wojskową podjął starania o uzyskanie tytułu doktora praw na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego od roku akademickiego 1917/18. Przystąpił do państwowych egzaminów prawniczych: egzamin z nauk politycznych 22 lipca 1918 r., egzamin sądowy 3 grudnia 1919, które przeszedł z pozytywnym wynikiem. Nie zachowała się informacja o zdaniu przez niego trzeciego egzaminu i uzyskaniu tytułu doktora praw.