Ich łuskowate owłosienie u samca jest żółtawe, bielsze u nasady, u samicy zaś rudobrązowe z czterema lub pięcioma ciemniejszymi kropkami w części szczytowej. Odnóża ostatniej pary mają zaopatrzone na spodniej krawędzi w przedwierzchołkowy, mały ząbek, rozdęte uda o szerokości dwukrotnie większej niż ud pary poprzedniej oraz silnie ku szczytowi rozszerzone golenie z pełnym zestawem listewek.
Łuskowate owłosienie pygidium jest u samca białawe, u samicy rudobrązowe, białawe tylko na obrzeżach i nasadowym trójkącie. Forma pygidium jest tarczowata, nieco szersza niż dłuższa, sklepiona. Genitalia samca mają pozbawioną kila rozpórkę tegmenu, środkowy płat edeagusa z trójkątną walwą brzuszną o zaostrzonym wierzchołku, a endofallusem zaopatrzonym w gęste, igłowate spikule i łatkę niemal przezroczystych kolców. Boczne płaty edeagusa są wcięte do 0,6 długości.
Ekologia i występowanie Owad ten przechodzi rozwój w nasionach Acacia kirkii.
Gatunek afrotropikalny, znany z Mali, Czadu i Sudanu.
Przypisy
Kategoria:Stonkowate Kategoria:Chrząszcze Czadu Kategoria:Chrząszcze Mali Kategoria:Chrząszcze Sudanu Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2007 roku