Na początku 1651 rozpoczęto przygotowania do kolejnej walnej rozprawy z siłami powstańczym Chmielnickiego. W związku z planowanymi działaniami wojennymi armię koronną rozbudowano niemal trzykrotnie. Obok 65 dotychczas istniejących jednostek utworzono 95 nowych, zwiększając tym samym jej stan liczebny z 11 758 do 32 784 koni i porcji. Straty poniesione przez korpus hetmana Marcina Kalinowskiego podczas wiosennych walk na Ukrainie, a następnie w bitwie pod Beresteczkiem, doprowadziły jednak do znacznego zmniejszenia liczebności wojska. Pomimo utworzenia kolejnych 10 jednostek regularna armia koronna liczyła pod koniec 1651 roku 28 585 koni i porcji. W pierwszym kwartale 1651 do komputu koronnego została powołana chorągiew pancerna starosty olsztyńskiego Aleksandra Daniłowicza , której etat ustalono na 100 koni.
Po staroście olsztyńskim Aleksandrze Daniłowiczu z dniem 1 października 1654 szefostwo chorągwi objął starosta parczewski Jan Karol Daniłowicz.
Do 1 lutego 1687 szefem chorągwi był krajczy koronny Mikołaj Daniłowicz.
Od 1 lutego 1687 szefem chorągwi został starosta parczewski Aleksander Danilowicz.
Przedłużająca się wojna z Turcją spowodowała, że sejm warszawski w 1690 obniżył komput wojska koronnego.