W czasie wojny z bolszewikami walczył jako podporucznik i dowódca 6 kompanii 65 pułku piechoty. Wyróżnił się 24 września 1920 w bitwie pod Horodcem. Od 3 grudnia 1920 do 8 lutego 1921 przebywał na kursie w Rembertwie, po czym wrócił do pułku. 15 stycznia 1922 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 65 pp. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 5876. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Bochnia i posiadał przydział do 16 pułku piechoty w Tarnowie.
21 sierpnia 1922 został zatrudniony w Polskich Kolejach Państwowych jako robotnik sezonowy, a od 1 maja 1925 pracownik „stałodzienny”. W latach 30. XX w. był zatudniony w Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Krakowie na stanowisku kontrolera plomb stacji kolejowej Kraków Płaszów, Był tam członkiem Kolejowego Przysposobienia Wojskowego. W 1938 mieszkał w Gorzkowie.
Był żonaty, miał córkę Janinę (ur. 14 kwietnia 1924).
Prawdopodobnie Jan został pochowany razem z żoną Józefą i córką, zamężną z Janem Grzybem na cmentarzu komunalnym w Bochni przy ul.