Eivind Berggrav zrezygnował z urzędu prymasa Norwegii w 1950 r. z powodów zdrowotnych. Pozostał jednak członkiem Prezydium Światowej Rady Kościołów do 1954 r. i z oddaniem i niestrudzenie pracował na rzecz budowania zaufania i jedności między Kościołami na świecie. Jest uważany za jednego z najważniejszych przywódców Kościoła XX wieku, nie tylko za swoją postawę w czasie wojny. Za swoje wysiłki Berggrav został po wojnie odznaczony amerykańskim Medalem Wolności.
Wybrane publikacje Spenningens Land (1937) Kirkens ordning i Norge (1945) Tider og Tekster (1947) Es Sehnen sich die Kirchen (1953) Marie Treschow: En Livsskisse (1955) Forgjeves for Fred. Vinteren 1939-40. Forsok og Samtaler I Norden, Berlin og London (1960)
Wybrane publikacje dotyczące biskupa Eivinda Berggrava Heiene, Gunnar: Eivind Berggrav : en biografi. Oslo: Universitetsforl., 1992. Robertson, Edwin Hanton: Bishop of the Resistance: A Life of Eivind Berggrav, Bishop of Oslo, Norway. St. Louis: Concordia Pub House, 2001. Morland, Egil, Church leader in times of trouble. Eivind Josef Berggrav (1884–1959). W: Kjell Å Modéer, Helle Vogt (red.), Law and The Christian Tradition in Scandinavia. The Writings of Great Nordic Jurists. London 2020.