Podczas likwidacji obozu w kwietniu 1943 roku był odpowiedzialny za odstawienie komór gazowych do Koła. W czerwcu 1943 roku został przedstawiony do odznaczenia Krzyżem Zasługi Wojennej.
Po likwidacji obozu został przydzielony do służby w 7 Ochotniczej Dywizji Górskiej SS „Prinz Eugen” w Jugosławii. W marcu 1944 roku powrócił do Chełmna, gdzie obóz miał ponownie podjąć działalność. Laabs ponownie pełnił funkcję głównego kierowcy komory gazowej. Odpowiedzialny był także m.in. za pozbywanie się popiołów i fragmentów kości ze skremowanych ciał ofiar obozu, wrzucając je do Neru z mostu w Zawadce. Pod koniec 1944 roku wraz z Johannesem Runge odwiózł mobilne komory gazowe do Berlina. Po likwidacji obozu na rozkaz Hansa Bothmanna wraz z Aloisem Häfele i Erichem Kretschmerem przewiózł część dokumentów poznańskiego Gestapo (możliwe, że wśród nich były dokumenty dotyczące Chełmna) do biura Sicherheitsdienst w Brandenburgii. Następnie służył w jednym z pułków SS i trafił do amerykańskiej niewoli, z której został zwolniony w 1946 roku.