Zainicjował wydawanie czasopisma „Bibliotekarz Zachodniopomorski” oraz Bibliografii Pomorza Zachodniego. Był wykładowcą Wyższej Szkoły Nauczycielskiej w Szczecinie.

W 1966 roku uzyskał tytuł doktora, na podstawie obronionej na Uniwersytecie Wrocławskim pracy pt. Biblioteki publiczne powszechne w województwie szczecińskim w latach 1945–1964. W tym samym roku przyznano mu tytuł bibliotekarza dyplomowanego, a w 1974 roku kustosza dyplomowanego. Od 1957 roku był członkiem Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich, od 1957 do 1974 roku pełnił funkcję przewodniczącego zarządu okręgowego w Szczecinie. W latach 1969–1972 był przewodniczącym Zarządu Głównego SBP. Należał także m.in. do Towarzystwa Rozwoju Ziem Zachodnich, Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Norweskiej i Szczecińskiego Towarzystwa Kultury. Od 1955 roku był członkiem PZPR.

W 1974 roku osiadł w Poznaniu, gdzie został dyrektorem Biblioteki Głównej Politechniki Poznańskiej. Doprowadził do powiększenia powierzchni pomieszczeń, pod jego kierunkiem przeprowadzono także komputeryzację w oparciu o autorski system biblioteczny LECH. W latach 1984–1990 był redaktorem naczelnym czasopisma „Bibliotekarz”.