W latach 2002–2006 był zatrudniony na stanowisku profesora w Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej, gdzie kierował Zakładem Antropologii i Folklorystyki oraz Katedrą Pedagogiki i Psychologii.
Był członkiem Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego, Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego oraz International Society for Contemporary Legend Research (Międzynarodowego Towarzystwa Badań nad Legendą Współczesną).
Działalność naukowa Zainteresowania badawcze Dionizjusza Czubali ewoluowały od tradycyjnego folkloru wiejskiego i zawodowego w stronę współczesnych zjawisk kultury potocznej. Prowadził rozległe badania terenowe w Polsce, a także w krajach słowiańskich i azjatyckich (m.in. Mongolia, Kazachstan).
Folklor zawodowy W latach 70. XX wieku podjął pionierskie w Polsce badania nad folklorem grup zawodowych (zwyczajami, wierzeniami i twórczością słowną charakterystyczną dla danej profesji), koncentrując się na środowisku garncarzy. Jego praca doktorska oraz wydana na jej podstawie monografia Folklor garncarzy polskich (1978) stanowiły pierwsze tak obszerne opracowanie kultury duchowej i narracji ustnych tej grupy rzemieślników. Publikował również w czasopismach naukowych, m.in.