W 1943 roku został zastępcą szefa Centralnego Zarządu Budowlanego w Oświęcimiu. Od maja do sierpnia 1944 roku przebywał na kursie budowlanym w Arolsen. W sierpniu 1944 roku został awansowany do stopnia SS-Obersturmführera. Pracował w obozie do końca jego funkcjonowania, dostał się do niewoli radzieckiej, w której przebywał do 1950 roku. Następnie pracował jako architekt w Reutte.
W styczniu 1972 roku w Wiedniu rozpoczął się proces jego i Fritza Ertla, przedstawiono im zarzut współudziału w mordach masowych więźniów Auschwitz poprzez planowanie, stworzenie i nadzorowanie komór gazowych i krematoriów, Dejacowi zarzucano także mordowanie więźniów z premedytacją, m.in. w październiku 1940 roku zastrzelił dwóch więźniów na placu budowy krematorium nr I, a w marcu 1942 roku zastrzelił grupę 5 więźniów żydowskich. 10 marca 1972 roku zostali uniewinnieni, następnie sąd zwrócił im także koszty procesu.
Zmarł w 1978 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie SS Kategoria:Personel Auschwitz-Birkenau Kategoria:Austriaccy naziści Kategoria:Austriaccy architekci Kategoria:Politycy