Andrzej Skraba (ur. 1895 w Samborze, zm. w listopadzie 1918 w Galicji Wschodniej) – plutonowy Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Samborze (przedmieście Zawidówka), ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Grzegorza i Marii.
Do oddziałów strzeleckich dołączył 6 sierpnia 1914. Wykazany w 10 kompanii III batalionu 3 pułku piechoty w stopniu szeregowca. Po 10 maja 1915 służył w 1 kompanii 4 pułku piechoty. Wyróżnił się 6 lipca 1916 pod Optową, w czasie bitwy pod Kostiuchnówką, następnego dnia w trakcie odwrotu spod Optowej oraz w sierpniu 1916 pod Rudką Miryńską. Za waleczność został odznaczony medalem i awansowany na plutonowego. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) został internowany, a następnie wcielony do cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. W listopadzie 1918 w Galicji Wschodniej, wracając z III batalionem 16 pułku strzelców do kraju, został zamordowany przez Ukraińców.