Czesław Brodzicki (ur. 20 lipca 1937 we Lwowie, zm. 13 lutego 2006) – polski farmaceuta, urzędnik państwowy i historyk-regionalista, doktor nauk farmaceutycznych oraz doktor nauk humanistycznych. Wieloletni działacz Stronnictwa Demokratycznego. Badacz dziejów Mazowsza Północno-Wschodniego, w tym ziemi łomżyńskiej i wiskiej. W okresie transformacji ustrojowej aktywnie zabiegał o zmiany legislacyjne prowadzące do usamodzielnienia inspekcji farmaceutycznej w Polsce.
Życiorys
Młodość i edukacja Urodził się we Lwowie, gdzie spędził dzieciństwo w czasie II wojny światowej. Po zmianie granic państwowych w 1945 roku, wraz z rodziną został przesiedlony początkowo do Przemyśla, a następnie osiadł w Krakowie. Tam ukończył III Gimnazjum im. Jana Kochanowskiego, gdzie angażował się w życie kulturalne, zakładając orkiestrę szkolną.
W 1963 roku ukończył studia na Wydziale Farmaceutycznym Akademii Medycznej w Krakowie. W okresie studenckim pracował zarobkowo m.in. w lokalu „Cyganeria”. Pracę zawodową rozpoczął jako asystent w Wytwórni Surowic i Szczepionek w Krakowie. W 1970 roku uzyskał stopień doktora nauk farmaceutycznych na podstawie dysertacji Otrzymywanie kallikreiny z moczu ludzkiego.