mały|Trajektorie pocisków wystrzeliwanych pod różnymi kątami z prędkością 10 m/s. Założono próżnię i jednorodne pole grawitacyjne skierowane w dół o natężeniu 10 m/s².t = czas od startu, T = czas lotu, R = zasięg, a H = najwyższy punkt trajektorii (oznaczony strzałkami). Punkty znajdują się w odstępach co 0,05 s. Prędkość końcowa pocisku jest proporcjonalna do pierwiastka kwadratowego maksymalnej wysokości. Oriesznik (, dosł. leszczyna) – rosyjski mobilny pocisk balistyczny pośredniego zasięgu (IRBM), dwustopniowy, napędzany paliwem stałym, charakteryzujący się prędkością przekraczającą 10 Ma w fazie końcowej, według ukraińskiego wojska. Oriesznik został po raz pierwszy użyty bojowo 21 listopada 2024 do ataku na ukraińskie miasto Dniepr. Pocisk przenosi sześć niezależnie naprowadzanych głowic (MIRV), z których każda może zawierać kilka subpocisków.
Kombinacja prędkości hipersonicznej i wielogłowicowości czyni pocisk trudnym do przechwycenia przez obecne ukraińskie systemy obrony przeciwrakietowej, choć zachodnie systemy takie jak Arrow-3 czy SM-3 są zaprojektowane do zwalczania tego typu zagrożeń.
Zastępca sekretarza prasowego Pentagonu Sabrina Singh zidentyfikowała Oriesznik jako wariant pocisku RS-26 Rubież.
Historia