Publikacje naukowe wskazują, że rosnąca liczba urządzeń oraz zastosowanie technologii takich jak network slicing zwiększają złożoność zarządzania siecią. W literaturze podkreśla się potrzebę autonomicznych mechanizmów konfiguracyjnych i optymalizacyjnych w środowiskach 5G i przyszłych generacjach sieci.
W kontekście sieci brzegowych (edge computing) analizowane są rozwiązania wykorzystujące rozproszone mechanizmy sztucznej inteligencji wspierające procesy provisioninguDistributed AI for Zero-Touch Provisioning in Edge Computing https://arxiv.org/pdf/2311.17471.. W badaniach omawia się również zastosowanie zautomatyzowanego uczenia maszynowego (AutoML) w ramach architektur zero-touch w celu optymalizacji działania sieci. Kwestie bezpieczeństwa w autonomicznych systemach zarządzania siecią stanowią przedmiot analiz w literaturze branżowej i naukowej.
Zalety ZTP umożliwia jednoczesne wdrażanie dużej liczby urządzeń bez konieczności ręcznej konfiguracji każdego z nich. Automatyzacja procesu redukuje koszty operacyjne związane z delegowaniem personelu technicznego do lokalizacji zdalnych. Ograniczenie ręcznej ingerencji zmniejsza ryzyko błędów konfiguracyjnych wynikających z pomyłek ludzkich.