przez szkody górnicze – nie rozpoczęto jeszcze remontu i adaptacji oraz dalej zamieszkiwało go kilku lokatorów.
Remont rozpoczął się 1 sierpnia 1981 roku, a ostatni lokatorzy wyprowadzili się wiosną 1982 roku. W 1984 roku zamontowano okna witrażowe na klatce schodowej, przejęte z rozbieranego wówczas budynku w Szopienicach, a także zainstalowano kraty w oknach parteru projektu Ewy Bergel, system alarmowy oraz centralkę telefoniczną. Remont kamienicy ostatecznie zakończono wiosną 1985 roku.
Dalsze funkcjonowanie kamienicy (od 1985) mały|Rzeźba Witkacego projektu Tomasza Wenklara przy wejściu do kamienicy (2024)
Po zakończeniu prac remontowych, trzecie piętro kamienicy przekazano Działowi Historii, gdzie przeznaczono powierzchnię 200 m² na stałą wystawę poświęconą historii Katowic. Drugie piętro zagospodarowano pod wystawy czasowe i bibliotekę, a także przeznaczono pomieszczenia dla administracji i księgowości. Pierwsze piętro, gdzie najlepiej zachował się układ pierwotnych mieszkań, wykorzystano na zorganizowanie dwóch wystaw wnętrz mieszczańskich – 125 i 243 m², a także ulokowano tam pracownie i magazyny.