Zamek w Podgrodziu – ruiny zamku rycerskiego z 1. połowy XIV wieku w miejscowości Podgrodzie, w województwie świętokrzyskim.
Historia Badania archeologiczne dowodzą, że zamek był użytkowany w 1 połowie XIV wieku, a wzmianka z 1388 roku o położonym kilka kilometrów dalej zamku w Ćmielowie („castrum Sczmelow”) przypuszczalnie dotyczyła właśnie zamku w Podgrodziu. Dokument z 1388 roku poświadcza sprzedaż zamku przez braci Marcina, podczaszego dobrzyńskiego, i Mikołaja z Baruchowa herbu Doliwa, podkomorzego dobrzyńskiego, a nabywcą był Gniewosz z Dalewic herbu Strzegomia. Badania wskazują, że zamek w Podgrodziu był użytkowany krótko. Warownia miała zostać porzucona już około połowy XIV w., o czym świadczy niewykorzystany materiał budowlany odnaleziony podczas badań, ale na pewno obiekt był użytkowany, o czym świadczy znaczna ilość zabytków znalezionych w tym miejscu podczas wykopalisk archeologicznych. Przypuszczalnie budowy zamku nigdy nie ukończono, ponieważ od wschodu i południa nie wzniesiono murów. Wg badacza budowli Janusza Kuczyńskiego właściciel zaprzestał budowy zamku w Podgrodziu, ponieważ postanowił zbudować 3 km dalej zamek w ĆmielowieKuczyński Janusz, Średniowieczny zamek w Podgrodziu, gmina Ćmielów, województwo tarnobrzeskie, “Rocznik Muzeum Narodowego w Kielcach”, tom 16, Kraków 1992, s.37-60..