Historia Pierwsza wzmianka na temat Garczegorza pochodzi z 1348, kiedy to kontur gdański Heinrich von Rechtir nadał wsi prawa chełmińskie. W okresie panowania księstwa białogardzkiego (XII wiek) Garczegorze prawdopodobnie było wsią fiskalną. Jednak już w czasach prehistorycznych istniały najprawdopodobniej osady ludzkie (wynika to z znalezionych śladów archeologicznych)Lębork Łeba Słowiński Park Narodowy "Ziemia Lęborska" Wiesław Budkowski Przemyslaw Mikusiński, 2002.
W latach 1954–1958 wieś należała i była siedzibą władz gromady Garczegorze, po jej zniesieniu w gromadzie Nowa Wieś Lęborska. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Zabytki Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisane są: kościół parafialny pw. św. Marii Magdaleny, 1897, nr rej.: A-1720 z 13.12.2000 kaplica grobowa na terenie dawnego cmentarza, XVIII, posiada częściowo XVII mury z renesansowym i neogotyckim detalem, nr rej.: A-1324 z 14.09.1990.
Przypisy Raport o stanie gminy Nowa Wieś Lęborska w 2025. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2025 s. 5 BIP gminy, sołectwa Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT