W 1924 pełnił służbę w Szefostwie Intendentury Okręgu Korpusu Nr V, a jego oddziałem macierzystym był Okręgowy Zakład Gospodarczy Nr V w Krakowie. Z dniem 1 listopada 1924 został przydzielony do Wyższej Szkoły Intendentury w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1924/26. 1 października 1926, po ukończeniu kursu, został przydzielony do rezerwy kadry oficerów służby intendentury. Później został przeniesiony do korpusu oficerów intendentów. W styczniu 1928 został przeniesiony służbowo z dyspozycji szefa Departamentu Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych do Komendy Miasta Warszawy na okres czterech miesięcy. Z dniem 1 września 1928 został przeniesiony służbowo z kadry oficerów służby intendentury do Dep. Int. MSWojsk. na stanowisko referenta. W grudniu 1932 został przeniesiony do Wydziału Wojskowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. We wrześniu 1933 został przeniesiony do Kierownictwa Marynarki Wojennej w Warszawie. Z dniem 1 lutego 1934 został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 2. lokatą w korpusie oficerów intendentów. Później w tym samym stopniu, starszeństwie, korpusie osobowym i 1. lokatą został zaliczony do grupy intendentów z wyższymi studiami wojskowymi.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stanisław Wawrykiewicz (wojskowy) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.