której monografia współcześnie jest zamieszczona w Farmakopei Brytyjskiej.
Głównym składnikiem podofiliny jest lignan podofilotoksyna, której zawartość wynosi 40–50%. Ponadto podofilina zawiera α- i β-peltatynę, dehydropodofilotoksynę, demetylopodofilotoksynę, kwercetynę, heterozydy lignanowe, pochodne pikropodofiliny i kwasu podofilowego oraz w (mniejszych ilościach) wiele innych związkówTadeusz Lesław Chruściel, Kornel Gibiński (red.), Leksykon Leków, PZWL 1991, – strona 518 > skład..
Zastosowanie Podofilina jest inhibitorem przemian mitotycznych cytoszkieletu. Wywiera działanie cytotatyczne, hamując podziały komórek, szczególnie tkanek patologicznych. Stosowana jest przede wszystkim miejscowo w leczeniu kłykcin kończystych (condylomata acuminata). Niekiedy także w opornych na leczenie brodawkach (verruca) oraz niektórych nowotworach skóry. Wykazuje większą toksyczność niż czysta podofilotoksyna, jednakże w niektórych przypadkach klinicznych jest bardziej efektywna. Nie jest dostępna jako lek gotowy. Może być użyta w recepturze aptecznej do sporządzania preparatów prostych lub złożonych (z innymi substancjami leczniczymi, m.in.