Studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, w klasie Stanisława Weissa i Jacka Malczewskiego rozpoczął w 1921. Zafascynowany postimpresjonizmem, dominującym w twórczości profesorów krakowskiej uczelni, Hakman znacznie poważniej zaangażował się w naukę. Studia ukończył z wyróżnieniem w czerwcu 1924. W latach 1924-1925 podróżował po Włoszech, a po krótkim pobycie w Bośni wyjechał w 1925 do Belgradu. W tym samym roku w grudniu otwierał pierwszą wystawę indywidualną swoich prac, w większości pejzaży. W uroczystości otwarcia wystawy wziął udział polski konsul w Belgradzie, określając ją jako doskonały przykład przyjaźni polsko-jugosłowiańskiej. thumb|250px|Pejzaż (1930) W 1926 sytuacja finansowa Hakmana uległa znaczącej poprawie, dzięki sprzedaży kilkunastu obrazów. Pozwoliło mu to na wyjazd do Paryża, gdzie mieszkał przez cztery lata, regularnie przyjeżdżając w tym czasie do Belgradu. W 1927 wziął udział w Wystawie Jugosłowiańskiej w Nowym Sadzie, prezentującej osiągnięcia współczesnej sztuki jugosłowiańskiej. W 1929 w galerii na Kalemegdanie, Hakman otwierał kolejną wystawę indywidualną. Większość spośród 50 wystawionych prac stanowiły obrazy powstałe w czasie pobytu w Paryżu. W tym czasie powstały także dwa autoportrety artysty.