Działał społecznie, od 1959 przewodniczył Zielonogórskiemu Oddziałowi PTP. Funkcję tę pełnił do 1993. Pod jego kierownictwem Zielonogórskie PTP nawiązało współpracę z Regionalnym Towarzystwem Pediatrów Niemieckich okręgu Berlin-Poczdam, co zaowocowało licznymi konferencjami poświęconymi tematyce pediatrycznej. W 1991 przeszedł na emeryturę. Zmarł 5 marca 2005, został pochowany na Starym Cmentarzu w Zielonej Górze.
Swoją pracą podnosił standard opieki lekarskiej. Był nauczycielem pokolenia pediatrów, które nazywa się „szkołą Kopyścia”70-lecie zielonogórskiej pediatrii. Przegląd Pediatryczny 2020, Vol. 49, No. 3, Pages 73-79.. Był współtwórcą nowatorskiego "Kompendium zespołów i rzadkich chorób dziecięcych" wydanego dwukrotnie, w roku 1979 i 1984.
Ordery i odznaczenia Za swą pracę został odznaczony: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1979), Złotym Krzyżem Zasługi (1969), Srebrnym Krzyżem Zasługi (1964), Medalem 40-lecia Polski Ludowej (1984), Medalem za zasługi dla miasta Zielona Góra (1974), Odznaką Honorową „Za zasługi w rozwoju woj. zielonogórskiego” (1975, 1978), odznaczeniem Zasłużony Lekarz PRL (1987).