W środowisku gaullistów należał do zwolenników wsparcia Valéry’ego Giscarda d’Estaing w kampanii w 1974. W tym samym roku przegrał wybory uzupełniające do niższej izby parlamentu w swoim okręgu. Ponownie pracował w Radzie Państwa, po czym w 1976 dołączył do administracji prezydenckiej, w której objął funkcję rzecznika prasowego. Wykonywał ją przez dwa lata, w 1978 ponownie uzyskał mandat deputowanego. Od kwietnia 1978 do marca 1981 zajmował stanowisko ministra kultury i komunikacji w gabinecie, którym kierował Raymond Barre. Ustąpił w związku z zaangażowaniem się w kampanię prezydencką Valéry’ego Giscarda d’Estaing. W 1981 nie uzyskał następnie poselskiej reelekcji. Powrócił do Rady Państwa, zajmował się też działalnością pisarską, publikując prace poświęcone historii Burgundii.
Odznaczenia Oficer Legii Honorowej Komandor Orderu Narodowego Zasługi Komandor Orderu Sztuki i Literatury
Przypisy
Kategoria:Absolwenci École nationale d’administration w Paryżu Kategoria:Absolwenci Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu Kategoria:Francuscy ministrowie kultury Kategoria:Francuscy ministrowie (V