Żołnierze chorągwi chorążego nadwornego (starosty łomżyńskiego) Wojciecha Prażmowskiego znaleźli się w kompucie wojsk koronnych pod Wiedniem w 1683 i wzięli udział w wojnie polsko-tureckiej. Pod Wiedniem chorągiew walczyła w składzie pułku królewskiego. Zgodnie z etatem chorągiew powinna posiadać 50 koni starego i 70 koni nowego zaciągu. Faktycznie posiadała 90 koni.
W 1686 król Jan Sobieski zorganizował kolejne uderzenie na Mołdawię. Armia była gotowa do działań z początkiem lipca. W tym czasie, będąca w składzie pułku królewicza, chorągiew pancerna starosty łomżyńskiego liczyła 120 koni.
Przedłużająca się wojna z Turcją spowodowała, że sejm warszawski w 1690 obniżył komput wojska koronnego. Zgodnie z nowym etatem chorągiew Prażmowskiego liczyła 100 koni.
Traktat pokojowy w Karłowicach zakończył wojnę z Portą Ottomańską. Wiosną 1699 sejm pacyfikacyjny dokonał redukcji armii koronnej i nakazał przejście wojska na etaty pokojowe. Na przełomie 1701/1702 chorągiew starosty łomżyńskiego Wojciecha Remigiana Prażmowskiego (Pawła?) wchodziła w skład Partii Poddniestrskiej i znajdowała się na leżach zimowych. Liczyła wtedy 60 koni i stacjonował w m.