W 1785 roku oficjalnie sprzedał swoją majętność w Skotynianach i przeniósł swoją aktywność na Kijowszczyznę i Bracławszczyznę.
Kariera i urzędy Mikołaj Kastelli piastował szereg urzędów ziemskich i administracyjnych: Cześnik nurski oraz cześnik czerwonogrodzki – tytuły szlacheckie potwierdzające jego status społeczny. Gubernator Stawiszcz – główny zarządca dóbr hrabiów Branickich w kluczu stawiszczańskim. Kontrahent podatkowy – zajmował się dzierżawą (odkupem) dochodów skarbowych (m.in. czopowego i podatku konsumpcyjnego od rzezi bydła) w starostwie zwinogródzkim.
W 1792 roku osiadł w Zwinogródce, gdzie nabył dom nad rzeką Sobótką. Jako wpływowa postać posiadał własną kancelarię, w której służyli przedstawiciele szlachty: Bazyli Janiczewski, Karol Sakowicz oraz Jan Kuczer. W późniejszym okresie mieszkał w pobliskiej wsi Petrakówka.
Potwierdzenie szlachectwa Po II rozbiorze Polski i wcieleniu Prawobrzeża do Rosji, w 1802 roku złożył dokumenty w Kijowskiej Komisji Wywodowej w celu potwierdzenia statusu szlacheckiego.