W 1962 po raz pierwszy uzyskał mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w wyborach w 1967, 1968, 1973 i 1978. Był związany z ugrupowaniami gaullistowskimi – Unią Demokratów na rzecz Republiki i Zgromadzeniem na rzecz Republiki. W latach 1965–1967 i 1973–1975 był członkiem Parlamentu Europejskiego, w drugim z tych okresów przewodniczył Grupie Europejskich Postępowych Demokratów. W latach 1962–1967 i 1971–1989 zajmował stanowisko mera miejscowości Dinard, od 1964 do 1988 wchodził w skład rady departamentu Ille-et-Vilaine.
Obejmował różne funkcje rządowe; był sekretarzem stanu przy premierze ds. badań naukowych, zagadnień atomowych i kosmicznych (1965–1966) oraz ds. informacji (1966–1967), sekretarzem stanu przy ministrze spraw zagranicznych (1967–1968), a także ministrem handlu i rzemiosła w pierwszym rządzie Pierre’a Messmera (1972–1973). Od stycznia 1975 do października 1980 sprawował urząd ministra obrony w rządzie Jacques’a Chiraca i trzech gabinetach Raymonda Barre.
W 1980 i 1989 wybierany w skład Senatu, w którym zasiadał do 1998.