Sierota z Poronina (Sierotka) – obraz olejny Władysława Ślewińskiego z około 1906 roku, znajduje się w Muzeum Narodowym w Warszawie.
Historia Władysław Ślewiński w 1905 roku wrócił do Polski z Bretanii z zamiarem pozostania w kraju. Przyjechał z żoną Eugenią Szewcową (modelka do Czeszącej się) do Poronina w 1906 roku. Malował wówczas m.in. portrety górali czy krajobrazy tatrzańskie. Płótno Sierota z Poronina powstało około 1906 roku (Muzeum Narodowe w Warszawie wskazuje dokładnie 1906 rok). Pozował mu półsierota Ludwik Kościelniak, syn służącej Ślewińskich, w czasie, gdy mieszkali w Poroninie. W tym czasie Ślewiński tamże namalował także podobny w wyrazie obraz pt. Dziewczyna w żółtej chustce. Zbliżony sposób prezentacji modela (ukazany en face, siedzący na krześle) artysta zastosował również w przypadku Portretu Stanisława Ignacego Witkiewicza namalowanego około 1911 roku. Obraz zaprezentowano pt. Sierotka w 1907 roku w Krakowie w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych na wystawie dzieł Władysława Ślewińskiego. Znajduje się w Zbiorach Malarstwa Polskiego do 1914 roku Muzeum Narodowego w Warszawie, które jest jego właścicielem (nr inw. MP 102 MNW), znajduje się na ekspozycji pomiędzy dwoma innymi obrazami Ślewińskiego. Obraz był wielokrotnie wystawiany w kraju i za granicą, m.in.