Nachman Zonabend (ur. 12 października 1918 w Łęczycy, zm. 24 sierpnia 2006 w Sztokholmie) – polski Żyd, odpowiedzialny za ukrycie i zachowanie dokumentów z archiwum getta łódzkiego.
Życiorys Syn Abrama i Malki z d. Rosenberg.
Od 1936 roku mieszkał z rodziną w Łodzi. Po wybuchu II wojny światowej próbował przedostać się do Warszawy, został jednak zatrzymany przez Niemców, udało mu się uniknąć egzekucji i następnie powrócić do Łodzi. Od 1940 roku przebywał w getcie łódzkim, gdzie pracował jako listonosz w Wydziale Pocztowym Judenratu. W styczniu 1944 roku wziął ślub z Inką (Itą) Kuperminc.
Od sierpnia 1944 roku należał do grupy około 800 robotników, których pozostawiono na terenie wysiedlanego getta w celu uporządkowania go. Udało mu się wówczas ukryć archiwum getta łódzkiego – dokumenty, korespondencję, zdjęcia, rysunki i obrazy opisujące i przedstawiające funkcjonowanie getta. Część dokumentów zakopał, większe przedmioty ukrył w walizkach i wrzucił do wyschniętej studni na placu Kościelnym. W ten sposób uratował m.in. twórczość Melanii Fogelbaum, korespondencję Mordechaja Chaima Rumkowskiego oraz obrazy Maurycego Trębacza, Izraela Lejzerowicza, Amosa Szwarca i Józefa Kownera, brał także udział w ukryciu fotografii Mendla Grossmana. Według własnej relacji pracował później przy dystrybucji mięsa.