Park im. Juliusza Słowackiego (dawniej: Park Miejski, Pastor Zimmer Park) – park założony w 1901 r. w Pabianicach, w województwie łódzkim. Obiekt wpisany do Gminnej Ewidencji Zabytków Miasta Pabianice.
Charakterystyka Park położony jest w sąsiedztwie zamku z Pabianicach. Przez jego centralną część przepływa Dobrzynka, dzieląc park na dwie części. Obszar parku wynosi 3,7 ha. Drzewostan obejmuje m. in. dęby, klony, lipy, topole, wierzby, świerki oraz dzikie wiśnie. W 1993 r. za pomniki przyrody uznano trzy drzewa w Parku im. J. Słowackiego (jesion wyniosły, kasztanowiec pospolity oraz platan klonolistny).
Historia
XIX w. Pomysł na utworzenie publicznie dostępnego parku w Pabianicach powstał w okresie kształtowania się Nowego Miasta (lata 20. XIX w.). W XIX w. istniały dwa parki (przy ul. Świętego Rocha oraz w sąsiedztwie kościoła ewangelickiego). W 1901 r. założono park miejski w obecnej lokalizacji, na terenie użytkowanym wcześniej przez parafię ewangelicko-augsburską.