Wrzeciążeczka atłasowa (Oenopia impustulata) – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych. Zamieszkuje Europę, Azję Mniejszą i Zakaukazie.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1767 roku przez Karola Linneusza w dwunastym wydaniu Systema Naturae pod nazwą Coccinella impustulata. Jako miejsce typowe wskazano Niemcy. Przez część późniejszych autorów traktowany był jako odmiana wrzeciążeczki barwnej.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 3,5 do 5,3 mm, niezbyt mocno jak na biedronkę sklepionym, w zarysie owalnym i tylko nieznacznie dłuższym niż szerszym. Tło głowy i przedplecza jest białe, a na nim obecny jest rozległy czarny wzór. Pokrywy zwykle są w całości lśniąco czarne, bardzo rzadko żółte z rozmytym czarnym wzorem. Szerokość pokryw jest zawsze większa niż u wrzeciążeczki barwnej, a ich obrzeżenia zwykle nieco szersze niż u wspomnianego gatunku. Żeberka na wyrostku międzybiodrowym przedpiersia nie dochodzą do jego przedniej krawędzi. Zatułów ma czarne episternity i epimeryty. Pierwszy z widocznych sternitów odwłoka ma załamane pod kątem linie udowe (zabiodrowe).