Nowelizacja Kodeksu cywilnego z 1982 r. oraz uchylenie ustawy z 1971 r. oznaczały zasadnicze odejście od tego dualizmu. Ustawodawca przywrócił prymat regulacji cywilnoprawnych w zakresie własności gospodarstw rolnych, wzmacniając tym samym gwarancje prawne przysługujące rolnikom indywidualnym. Wprowadzone zmiany potwierdzały nienaruszalność prawa własności ziemi rolnej oraz ograniczały możliwość ingerencji organów administracji państwowej w sferę uprawnień właścicielskich.

Szczególne znaczenie ustawy polegało na jednoznacznym uznaniu indywidualnych gospodarstw rolnych za trwały i równoprawny element społeczno-gospodarczego ustroju Polski Ludowej. Własność rolnicza została objęta pełną ochroną prawną, porównywalną z ochroną innych form własności, co w praktyce oznaczało odejście od traktowania jej jako kategorii „warunkowej” lub przejściowej. Zmiany te dotyczyły również sfery dziedziczenia gospodarstw rolnych, sprzyjając stabilizacji struktury agrarnej oraz ciągłości gospodarowaniaAleksander Bolko, Zwrot nieruchomości rolnych przejętych na własność Państwa za zaległe należności a zwrot wywłaszczonych nieruchomości, Europejski Przegląd Prawa i Stosunków Międzynarodowych,  nr 3/2024/71, s. 71-75. .