Od tego momentu działają jedynie dwa z pierwotnie trzech instrumentów LASCO.
Dane techniczne i specyfikacje LASCO jest zbudowane z dwóch obudów: pierwsza z nich (COB) mieści koronografy, systemy optyczne, matryce, itd. i jest przytwierdzona bezpośrednio do ciała sondy. Druga skrzynka (LEB) zawiera mikroprocesory nadzorujące obróbką obrazu, pamięcią, telemetrią oraz kontrolą instrumentów jak i elektronikę systemu. Główny korpus o masie 21 kg ma wymiary 33,95 × 32,3 × 136,2 cm. COB jest podzielone na dwie sekcje, w jednej z nich znajduje się C1 a w drugiej C2 i C3. Oś optyczna koronografu C2 jest także osią całego zespołu LASCO.
LASCO C1 był interferometrem Fabry'ego-Perota, podczas gdy LASCO C2 i C3 są koronografami rejestrującymi pasmo światła widzialnego. Choć pierwotnie system prowadził obserwacje korony od 1,1 do 30 Brueckner, G.E., Howard, R.A., Koomen, M.J. et al. The Large Angle Spectroscopic Coronagraph (LASCO). Sol Phys 162, 357–402 (1995). https://doi.org/10.1007/BF00733434, jego obecna wewnętrzna granica pola widzenia to 2,2 . Detektory zastosowane w przyrządach to matryce CCD o rozdzielczości 1024 × 1024 px. Piksele mają wymiary 21 µm × 21 µm. Dany detektor, mający masę 3 kg, zużywa moc 5 watów.