Kariera polityczna W 1938 r., wspierany przez Labor's Non-Partisan League i liczne środowiska imigranckie, został kandydatem w prawyborach Partii Demokratycznej do Senatu Stanu Michigan. Jego kampania opierała się na mobilizacji robotników różnych narodowości oraz propagowaniu interesów pracowniczych. W kampanii kluczowe wsparcie zapewnił Polsko-Amerykański Klub Kobiet New Deal (Polish-American Ladies New Deal Democratic Club), który nie tylko udzielił oficjalnego poparcia, ale także sfinansował opłatę rejestracyjną. Członkinie klubu odegrały centralną rolę w prowadzeniu kampanii, koordynowały wolontariuszy, organizowały zbiórki funduszy, przygotowywały zaplecze logistyczne i żywieniowe, a ich zaangażowanie przyciągało do kampanii kolejne grupy etniczne w okręgu. Nowak zwyciężył w wyborach na kandydata Demokratów. Zwyciężył również w wyborach, w okręgu Wayne, choć partia Demokratyczna przegrała na przestrzeni stanu Michigan. Stanley wszedł do Senatu Michigan, w którym zasiadało 23 Republikanów i tylko 9 Demokratów.
Nowak był ponownie wybierany, pełnił funkcję senatora łącznie przez dziesięć lat. Został wybrany w listopadzie 1940 r. (75 255 głosów) i w listopadzie 1942 r. (42 097 głosów).