W międzyczasie gen. mjr Millard Harmon, dowódca amerykańskich sił zbrojnych na Południowym Pacyfiku, przekonał wadm. Roberta Ghormleya, dowódcę sił alianckich na obszarze Południowego Pacyfiku, że siły amerykańskiej piechoty morskiej na Guadalcanalu muszą zostać natychmiast wzmocnione, jeśli alianci mają skutecznie obronić wyspę przed spodziewaną japońską ofensywą. 13 października konwój morski dostarczył na Guadalcanal 2837-osobowy 164 Pułk Piechoty Armii Stanów Zjednoczonych, formację Army National Guard Dakoty Północnej z Americal Division armii USA.
Bitwa o lotnisko Hendersona
Między 1 a 17 października Japończycy dostarczyli na Guadalcanal 15 000 żołnierzy, dając Hyakutakemu łącznie 20 000 żołnierzy do wykorzystania w planowanej ofensywie. Z powodu utraty pozycji po wschodniej stronie Matanikau, Japończycy uznali, że atak na amerykańską obronę wzdłuż wybrzeża będzie niezwykle trudny. Dlatego Hyakutake postanowił, że główny atak jego planowanej ofensywy nastąpi z obszaru na południe od lotniska Hendersona. Jego 2 Dywizja (wzmocniona żołnierzami z 38 Dywizji Piechoty), pod dowództwem gen. por. Masao Maruyamy, licząca 7000 żołnierzy w trzech pułkach piechoty po trzy bataliony każdy, otrzymała rozkaz przemarszu przez dżunglę i zaatakowania amerykańskiej obrony od południa, w pobliżu wschodniego brzegu rzeki Lunga.