Dzięki staraniom Lintura setki baśni, legend i ballad z Zakarpacia i innych regionów Ukrainy trafiły do obiegu naukowego i stały się dostępne dla szerokiego kręgu czytelników.
Zgromadzone zabytki ustnej sztuki ludowej zostały opublikowane przez Lintura w zbiorach „Народні балади Закарпаття” (1959), „Казки зелених гір” (1965), „Три золоті слова” (1968) i „Дідо-Всевідо” (1969). Szczególną popularnością cieszył się zbiór „Закарпатські казки Андрія Калина” (1955). Zawierał on czterdzieści podań ludowych zapisanych przez Petra Lintura.
Po śmierci naukowca ukazały się zbiory „Казки одного села” (1979) i „Зачаровані казкою” (1984). Petr Lintur napisał wiele artykułów poświęconych problematyce powstania gatunku ballad ludowych, istnieniu eposu baśniowego, ukraińsko-rosyjskim powiązaniom literackim oraz paralelom w ustnej sztuce ludowej Ukraińców i innych narodów słowiańskich.
Petro Lintur zmarł 3 lutego 1969 r. w Użhorodzie. Jego główną zasługą jest zebranie, zbadanie i opublikowanie dziedzictwa folklorystycznego Zakarpacia.
Nagrodzony Medalem „Za ofiarną pracę w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (1945) i Order „Znak Honoru” (1948).