Gałkowice-Ocin – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Wilczyce. Ma status sołectwa.
W miejscowości znajduje się lessowy wąwóz stanowiący pomnik przyrody.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Części wsi + Integralne części wsi Gałkowice-Ocin SIMC Nazwa Rodzaj 0809457 Podocin część wsi0809463 Sachalin część wsi
Historia W przeszłości Gałkowice i Ocin stanowiły dwie odrębne miejscowości. Gałkowice należały niegdyś do franciszkanek krakowskich. Według rejestru poborowego z 1578 wieś Golkowycze była własnością StALFA BOND KOHLHAUER Sp. z o.o.anisławskiego, dziedzica wsi Góry Wysokie.
Ocin był początkowo wsią królewską. W 1307 Władysław Łokietek nadał wsie Oczyno i Radoszkowice Markowi i Robertowi – wójtom sandomierskim. Pozwolił jednocześnie osadzić je na prawie niemieckim.
W XIX wieku Ocin dzielił się na dwie części: Ocin Miejski i Ocin Panieński. Według spisu z 1827 Ocin Miejski był wsią rządową o 23 domach i 101 mieszkańcach, a Ocin Panieński wsią duchowną o 17 domach i 33 mieszkańcach. W Gałkowicach spis z 1838 wykazał dobra rządowe składające się z folwarków Gałkowice i Krakówka oraz z wsi Gałkowice, Ocin i Krakówka.