Kościół i klasztor cysterek w Szczecinie – nieistniejący obecnie, średniowieczny zespół klasztorny z kościołem, który znajdował się dawniej na szczecińskim Starym Mieście.
Historia thumb|Kościół cysterek w Szczecinie (1890-1903) thumb|Płyta upamiętniająca Barnima III Cysterki zostały sprowadzone do Szczecina w 1243 roku z inicjatywy księcia Barnima I i jego żony Marianny. Przydzielono im grunty położone na Dolnym Wiku, poza obrębem murów miejskich, na przedpolu Bramy Panieńskiej. Klasztor () nosił wezwanie Najświętszej Marii Panny. Pierwotne zabudowania klasztorne były drewniane, w 1336 roku przystąpiono do budowy nowego, murowanego kompleksu wraz z kościołem.
Kościół sytuowany był na rzucie prostokąta o wymiarach 42 × 13,5 m. Była to, wzniesiona na kamiennym cokole ze starannie obrobionych kostek granitowych, murowana z cegły w wątku wendyjskim, salowa, gotycka budowla, pozbawiona wieży. Elewacje zewnętrzne wsparte były przyporami. Od wschodu bryła zakończona była obniżonym w stosunku do nawy i oddzielonym od niej lektorium, wielobocznie zamkniętym prezbiterium. Wnętrze czteroprzęsłowej nawy nakrywały sklepienia krzyżowo-żebrowe, a prezbiterium - sklepienie promieniste. Od strony zachodniej znajdowała się empora dla mniszek.