Operacja rozpoczęła się 14 stycznia 1943 roku od dostarczenia batalionu piechoty na Guadalcanal, który miał pełnić rolę straży tylnej podczas ewakuacji. Mniej więcej w tym samym czasie siły powietrzne japońskiej armii i marynarki wojennej rozpoczęły kampanię mającą na celu zdobycie przewagi powietrznej wokół Wysp Salomona i Nowej Gwinei. Podczas kampanii powietrznej amerykański krążownik został zatopiony w bitwie koło wyspy Rennell, a jeden z eskortujących go niszczycieli został poważnie uszkodzony przez torpedy. Dwa dni później japońskie bombowce nurkujące zatopiły amerykański niszczyciel u wybrzeży Verahue i uszkodziły kolejny, a japońskie wodnosamoloty przeprowadziły skuteczną operację rozpoznawczą wokół Guadalcanalu, wykrywając większość alianckich jednostek morskich operujących w tym rejonie. Odwrót przeprowadzono w trzech seriach w nocy z 1 na 4 na 7 lutego, wykorzystując niszczyciele.
Kosztem jednego zatopionego niszczyciela i trzech uszkodzonych, Japończycy ewakuowali z Guadalcanalu 10 652 ludzi. Podczas ewakuacji zginęło 600 osób, a 3000 kolejnych wymagało intensywnej opieki medycznej.