w 1970 został mianowany docentem. W latach 1971–1973 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Filologii Polskiej UAM. W 1974 otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego za rozprawę pt. Studia nad twórczością Mikołaja Reja. W latach 1982–1984 wchodził w skład Rady Wydawniczej UAM. W 1988 kierował Zakładem Bibliotekoznawstwa i Dokumentacji. W 1989 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. W latach 1990–1993 był dyrektorem Instytutu Filologii Polskiej UAM, w 1991–1999 kierownikiem Zakładu Literatury i Kultury Staropolskiej, w 1993–1996 zasiadał w Senacie UAM. W 1999 przeszedł na emeryturę.
Był wieloletnim, zasłużonym członkiem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, wybitnym badaczem literatury staropolskiej i dawnego teatru, bibliografem, autorytetem w zakresie poprawnej polszczyzny dla kilku pokoleń polonistów, wieloletnim kierownikiem Zakładu Literatury Staropolskiej i Oświecenia na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej UAM, członkiem Polskiej Akademii Umiejętności.
Zmarł w Poznaniu, pochowany 6 kwietnia 2018 na cmentarzu komunalnym Junikowo (pole 38 kwatera 3-11-220).
Ordery i odznaczenia