Masao Maruyamy, licząca 7000 żołnierzy w trzech pułkach piechoty po trzy bataliony każdy – otrzymała rozkaz przemarszu przez dżunglę i ataku na amerykańską obronę od południa, w pobliżu wschodniego brzegu rzeki Lunga. 2 Dywizja została podzielona na trzy jednostki: lewe skrzydło gen. mjr. Yumio Nasu, w skład którego wchodził 29 Pułk Piechoty, prawe skrzydło gen. mjr. Kiyotakego Kawaguchiego, składające się z żołnierzy z 230 Pułku Piechoty (z 38 Dywizji Piechoty), oraz rezerwę dywizji dowodzoną przez Maruyamę, w skład której wchodził 16 Pułk Piechoty.
thumb|left|Mapa bitwy, 23–26 października. Podczas gdy inne siły japońskie atakują od zachodu w Matanikau (po lewej), 2 Dywizja Maruyamy atakuje Lunga Point od południa (po prawej) 23 października siły Maruyamy z trudem przedzierały się przez dżunglę, aby dotrzeć do amerykańskich pozycji. Kawaguchi – z własnej inicjatywy – zaczął przesuwać swoją prawą jednostkę na wschód, wierząc, że amerykańska obrona jest tam słabsza. Maruyama – za pośrednictwem jednego ze swoich oficerów sztabowych – nakazał Kawaguchiemu kontynuowanie pierwotnego planu ataku. Kiedy odmówił, Kawaguchi został odwołany ze stanowiska dowódcy, a jego miejsce zajął płk Toshinari Shōji, dowódca 230 Pułku Piechoty.