W 1947 roku dołączyła do komitetu centralnego frakcji, którą kierowała wówczas Maria De Unterrichter Jervolino.
Po obaleniu monarchii we Włoszech w referendum konstytucyjnym w 1946 roku z powodzeniem kandydowała w , uzyskując mandat do (Konstytuanty) z ramienia Chrześcijańskiej Demokracji. Została jedną z pierwszych kobiet wybranych do Parlamentu Włoch. Mandat objęła 2 czerwca 1946. Po uchwaleniu nowej Konstytucji Włoch, w 1948 roku została członkinią Izby Deputowanych Włoch. Uzyskała reelekcję w 1953 roku oraz w 1958 roku W Izbie Deputowanych zasiadała do 1968 roku, po uzyskaniu ostatniej reelekcji w 1963 roku.
Życie prywatne i śmierć Zmarła 28 grudnia 1988 w Neapolu.
Przypisy
Kategoria:Włoscy parlamentarzyści Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1988